سیاست‌های کلی قضایی () مصوب ۲۸/۷/۱۳۸۱‌ مقام معظم رهبری ۱- اصلاح ساختار نظام قضایی کشور در جهت تضمین عدالت و تأمین حقوق فردی و اجتماعی همراه با سرعت و دقت با اهتمام به سیاست‌های مذکور در بندهای بعدی. ۲- نظام‌مند کردن استفاده از بیّنه و یمین در دادگاه‌ها. ۳- استفاده از تعدد قضات در پرونده‌های مهم. ۴- تخصصی کردن رسیدگی به دعاوی در سطوح مورد نیاز. ۵- تمرکز دادن کلیه امور دارای ماهیت قضایی در قوه قضاییه با تعریف ماهیت قضایی و اصلاح قوانین و مقررات مربوط بر اساس آن و رسیدگی ماهوی قضایی به همه‌ دادخواهی‌ها و تظلمات. ۶- کاستن مراحل دادرسی به منظور دستیابی به قطعیت احکام در زمان مناسب. ۷- یکسان‌سازی آیین‌دادرسی در نظام قضایی کشور با رعایت قانون اساسی. ۸- اصلاح و تقویت نظام نظارتی و بازرسی قوه قضاییه بر دستگاه‌های اجرایی و قضایی و نهادها. ۹- استفاده از روش داوری و حکمیت در حل و فصل دعاوی. ۱۰- بالا بردن سطح علمی مراکز آموزش حقوقی متناسب با نظام قضایی کشور، بالا بردن دانش حقوقی قضات، تقویت امور پژوهشی قوه قضاییه و توجه بیشتر به شرایط مادی و معنوی متصدیان سمت‌های قضایی. ۱۱- بالا بردن سطح علمی و شایستگی اخلاقی و توان عملی ضابطان دادگستری و فراهم ساختن زمینه برای استفاده بهینه از قوای انتظامی. ۱۲- تأمین نیازهای قوه‌قضاییه در زمینه‌های مالی، تشکیلاتی و استخدامی با توجه به اصول ۱۵۶، ۱۵۷ و ۱۵۸ قانون اساسی(). ۱۳- تعیین ضوابط اسلامی مناسب برای کلیه امور قضایی از قبیل قضاوت، وکالت، کارشناسی و ضابطان و نظارت مستمر و پیگیری قوه قضاییه بر حسن اجرای آن‌ها. ۱۴- بازنگری در قوانین در جهت کاهش عناوین جرایم و کاهش استفاده از مجازات زندان. ۱۵- تنقیح قوانین قضایی. ۱۶- گسترش دادن فرهنگ حقوقی و قضایی در جامعه. ۱۷- گسترش دادن نظام معاضدت و مشاورت قضایی.