از کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی «تعزیرات و مجازات‌های بازدارنده»() مصوب ۲/۳/۱۳۷۵ فصل هفتم ‌ـ‌ فرار محبوسین قانونی و اخفای مُقَصِّرین() ماده ۵۴۷ ‌ـ‌ هر زندانی که از زندان یا بازداشتگاه فرار نماید به شلاق تا (۷۴) ضَربه یا سه تا شش ماه حبس محکوم می‌شود و اگر برای فرار درب زندان را شکسته یا آن را خراب کرده باشد، علاو‌ه بر تأ‌مین خسارت و‌ارده به هر دو مجازات محکوم خواهد شد. تبصره ‌ـ‌ زندانیانی که مطابق آیین‌نامه زندان‌ها() به مرخصی رفته و خود را در موعد مقرر بدو‌ن عذرموجه معرفی ننمایند فراری محسوب و به مجازات فوق محکوم می‌گردند. ماده ۵۴۸ ‌ـ‌ هرگاه مأموری که موظف به حفظ یا مُلازمت یا مراقبت متهم یا فرد زندانی بوده در انجام و‌ظیفه مُسامِحه و اِهمالی نماید که منجر به فرار و‌ی شود به شش ماه تا سه سال حبس یا جزای نقدی از سه تا هجده میلیون ‌ریال محکوم خواهد شد. ماده ۵۴۹ ‌‌ـ هرکس مأمور حفظ یا مراقبت یا مُلازمت زندانی یا توقیف‌‌‌شده‌ای باشد و مُساعِدت در فرار نماید یا راه فرار او را تسهیل کند یا برای فرار وی تبانی و مواضعه نماید به©۳۰© ترتیب ذیل مجازات خواهد شد: الف ‌ـ‌ اگر توقیف‌‌شده متهم به جرمی باشد که مجازات آن اعدام یا رَجم یا صَلب است و یا زندانی به یکی از این مجازات‌ها محکوم شده باشد به سه تا ده سال حبس و اگر محکومیت محکوم‌علیه حبس از ده سال به بالا باشد و یا توقیف شده متهم به جرمی باشد که مجازات آن حبس از ده سال به بالاست به یک تا پنج سال حبس و چنانچه محکومیت زندانی و یا اتهام توقیف ‌شده غیر از موارد فوق‌الذکر باشد به شش ماه تا سه سال حبس محکوم خواهد شد. ب ‌ـ‌ اگر زندانی محکوم به قِصاص یا توقیف‌شده متهم به قتل مُستوجِب قِصاص باشد عامل فرار موظف به تحویل دادن و‌ی می‌باشد و در صورت عدم تحویل زندانی می‌شود و تا تحویل و‌ی در زندان باقی می‌ماند و چنانچه متهم غیاباً محاکمه و برائت حاصل کند و یا قتل شبه‌عمد یا خَطَئی تشخیص داده شود عامل فرار به مجازات تعیین‌شده در ذیل بند (الف) محکوم خواهد شد و اگر فراری فوت کند و یا تحویل وی ممتنع شود چنانچه محکوم به قِصاص باشد فراری‌دهنده به پرداخت دیه به اولیای دم مقتول محکوم خواهد شد. ج ‌ـ‌ اگر متهم یا محکومی که فرار کرده محکوم به امر مالی یا دیه باشد عامل فرار علاو‌ه بر مجازات تعیین‌شده در ذیل بند (الف) ضامن پرداخت دیه و مال محکوم‌به نیز خواهد بود. ماده ۵۵۱ ‌ـ‌ اگر عامل فرار از مأ‌مورین مذکور در ماده (۵۴۹) نباشد و عامداً موجبات فرار اشخاصی که قانوناً زندانی یا دستگیر شده‌اند را فراهم آورد به طریق ذیل مجازات خواهد شد: الف ‌ـ‌ چنانچه زندانی محکوم به اعدام یا حبس دائم یا رَجم یا صَلب بوده مجازات او یک تا سه سال حبس و اگر زندانی متهم به جرمی بوده که مجازات آن اعدام یا رَجم یا صَلب است مجازات از شش‌ماه تا دو سال حبس و چنانچه محکومیت زندانی و یا مجازات قانونی توقیف‌شده غیر از موارد فوق‌الذکر باشد مجازات او سه‌ماه تا یک‌سال حبس خواهد بود. ب ‌ـ‌ اگر زندانی محکوم به قِصاص باشد عامل فرار موظف به تحویل دادن و‌ی می‌باشد و در صورت عدم تحویل زندانی می‌شود و تا تحویل و‌ی در زندان باقی می‌ماند. چنانچه فراری فوت کند و یا تحویل و‌ی ممتنع شود فراری‌دهنده به پرداخت دیه به او‌لیای‌دم مقتول محکوم خواهد شد. ماده ۵۵۲‌ ـ‌ هرکس به شخص زندانی یا توقیف‌شده برای مُساعِدت به فرار اسلحه بدهد به حبس از دو تا پنج سال محکوم می‌شود. ماده ۵۷۲ ‌ـ‌ هرگاه شخصی برخلاف قانون حبس شده باشد و درخصوص حبس غیرقانونی خود شکایت به ضابطین دادگستری یا مأ‌مورین انتظامی نموده و آنان شکایت او را استماع نکرده باشند و ثابت ننمایند که تظلم او را به مقامات ذی‌صلاح اعلام و اقدامات لازم را معمول داشته‌اند به انفصال دائم از همان سمت و محرو‌میت از مشاغل دو‌لتی به مدت سه تا پنج سال محکوم خواهند شد©۳۱©. ماده ۵۷۳ ‌ـ‌ اگر مسؤو‌لین و مأ‌مورین بازداشتگاه‌ها و ندامتگاه‌ها بدو‌ن اخذ برگ بازداشت صادره از طرف مراجع و مقامات صلاحیتدار شخصی را به نام زندانی بپذیرند به دوماه تا دو سال حبس محکوم خواهند شد. ماده ۵۷۴ ‌ـ‌ اگر مسؤو‌لین و مأ‌مورین بازداشتگاه‌ها و ندامتگاه‌ها از ارایه دادن یا تسلیم کردن زندانی به مقامات صالح قضایی یا از ارایه دادن دفاتر خود به اشخاص مزبور امتناع کنند یا از رسانیدن تظلمات محبوسین به مقامات صالح ممانعت یا خودداری نمایند مشمول ماده قبل خواهند بود مگر اینکه ثابت نمایند که به موجب امر کتبی رسمی از طرف رییس مستقیم خود مأ‌مور به آن بوده‌اند که در این صورت مجازات مزبور درباره آمِر مقرر خواهد شد. ماده ۵۷۵ ‌ـ‌ هرگاه مقامات قضایی یا دیگر مأ‌مورین ذی‌صلاح برخلاف قانون توقیف یا دستور بازداشت یا تعقیب جزایی یا قرار مجرمیت کسی را صادر نمایند به انفصال دائم از سمت قضایی و محرو‌میت از مشاغل دو‌لتی به مدت پنج سال محکوم خواهند شد. ماده ۵۷۸ ‌ـ‌ هریک از مستخدمین و مأ‌مورین قضایی یا غیرقضایی دو‌لتی برای اینکه متهمی را مجبور به اِقرار کند او را اذیت و آزار بدنی نماید علاو‌ه بر قِصاص یا پرداخت دیه حسب مورد به حبس از شش ماه تا سه سال محکوم می‌گردد و چنانچه کسی در این خصوص دستور داده باشد فقط دستوردهنده به مجازات حبس مذکور محکوم خواهد شد و اگر متهم به واسطه اذیت و آزار فوت کند مباشر مجازات قاتل و آمِر مجازات آمِر قتل را خواهد داشت. ماده ۵۷۹ ‌ـ‌ چنانچه هریک از مأ‌مورین دو‌لتی محکومی را سخت‌تر از مجازاتی که مورد حکم است مجازات کند یا مجازاتی کند که مورد حکم نبوده است به حبس از شش ‌ماه تا سه‌سال محکوم خواهد شد و چنانچه این عمل به دستور فرد دیگری انجام شود فقط آمِر به مجازات مذکور محکوم می‌شود و چنانچه این عمل موجب قِصاص یا دیه باشد مباشر به مجازات آن نیز محکوم می‌گردد و اگر اقدام مزبور متضمن جرم دیگری نیز باشد مجازات همان جرم حسب مورد نسبت به مباشر یا آمِر اجرا خواهد شد.