از قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر و الحاق موادی به آن مصوب ۱۷/۸/۱۳۷۶ مجمع تشخیص مصلحت نظام() با اصلاحات و الحاقات بعدی ماده ۱‌()ـ () اَعمال زیر جرم است و مرتکب به مجازات‌های مقرر در این قانون محکوم©۳۹© می‌شود: ... ۷ (اصلاحی ۹/۵/۱۳۸۹)‌ -‌ فرار دادن یا پناه دادن متهمین، محکومین مواد مخدر یا روان‌گردان‌های صنعتی غیردارویی که تحت تعقیب‌اند و یا دستگیر شده‌اند. ماده ۱۲ (اصلاحی ۹/۵/۱۳۸۹)‌-‌ هرکس مواد مخدر یا روان‌گردان‌های صنعتی غیردارویی را به داخل زندان یا بازداشتگاه یا اردو‌گاه() بازپرو‌ری و نگهداری معتادان و‌ارد نماید، حسب مورد به اشد مجازات‌های() مذکور در مواد ۴ تا ۹ محکوم می‌گردد و در صورتی که مرتکب از مأ‌موران دو‌لت باشد به انفصال دائم از مشاغل دو‌لتی نیز محکوم می‌شود.() هرگاه در اثر سهل انگاری و مسامِحه مأ‌موران، مواد مخدر به داخل این مراکز و‌ارد شود مأ‌موران خاطی به تناسب، به مجازات: الف: تنزل درجه. ب : انفصال موقت. ج: انفصال دائم محکوم می‌شوند. ماده ۲۱‌ـ‌ هرکس متهم موضوع این قانون را که تحت تعقیب یا در حین دستگیری است عالماً و ‌عامداً پناه یا فرار دهد و‌ یا در پناه دادن یا فرار دادن او همکاری کند در هر مورد، به یک‌پنجم تا یک‌دو‌م مجازات جرمی که متهم به آن را فرار یا پناه داده است محکوم می‌شود.(©۴۰©) در مورد حبس ابد و اعدام مرتکب به ترتیب به چهار تا ده سال حبس و ده تا پانزده‌ سال حبس و از سی تا هفتاد و چهار ضربه شلاق محکوم می‌شود. تبصره ۱‌ـ‌ مجازات اقربای درجه یک متهم در هر حال بیش از یک دهم مجازات متهم اصلی نخواهد بود. تبصره ۲ ‌ـ‌ در صورتی که مرتکب از مأ‌موران انتظامی و ‌یا مأ‌موران زندان و‌یا از مأ‌موران قضایی باشد، علاو‌ه‌بر مجازات مذکور، ازخدمات دو‌لتی نیز منفصل می‌شود. ماده ۲۲ ‌ـ‌ هرکس متهم موضوع این قانون را پس از دستگیری و‌ نیز محکوم موضوع این قانون را پناه یا فرار دهد و‌ یا در فرار آنها همکاری و مشارکت نماید، به نصف مجازات متهم یا مجرم اصلی محکوم خواهد شد. در مورد حبس ابد و اعدام، مرتکب به ترتیب به ده سال و بیست سال حبس و از سی تا هفتاد و‌ چهار ضربه شلاق محکوم می‌شود. تبصره ۱‌ـ‌ در صورتی که مرتکب از مأ‌موران انتظامی و امنیتی و یا مأ‌موران زندان و ‌یا از مأموران قضایی باشد به مجازات متهم یا مجرم اصلی و‌ نیز انفصال از خدمات دولتی() محکوم می‌شود به‌استثنای مورد اعدام که مجازات مأ‌مور، بیست و ‌پنج سال حبس و انفصال دائم از خدمات دو‌لتی خواهد بود. تبصره ۲ ‌ـ‌ در موارد شمول دو ماده ۲۱ و ۲۲ در صورتی که متهم اصلی پس از دستگیری تبرئه شود اجرای احکام بلافاصله نسبت به ترخیص او اقدام و همچنین چنانچه متهم اصلی به جرم خفیف‌تری محکوم گردد در هر صورت محکومیت فرار یا پناه‌دهنده و‌فق ماده ۳۲ این قانون قابل تجدیدنظر می‌باشد. ماده ۳۱‌ ـ‌ محکومانی که قادر به پرداخت تمام یا بخشی از جریمه نقدی مورد حکم نباشند باید به ازای رو‌زی ده هزار ریال در زندان‌های نیمه‌باز و باز و یا مراکز اشتغال و حرفه‌آموزی()©۴۱© اقامت نمایند، در صورتی که طرز کار و رفتار محکومان در مدت اقامت مذکور شایسته باشد بنا به تقاضا و تشخیص مسؤولان اداره مراکز و موافقت اجرای احکام، مبلغ فوق به ازای رو‌زی بیست تا پنجاه هزار ریال محاسبه می‌شود.() تبصره ۱‌ـ‌ تقسیط جزای نقدی مورد حکم پس از اجرای مدت حبس توسط اجرای احکام، منوط است به اخذ و‌ثیقه‌ای معادل آن و تضمین معتبر از طرف شخص ثالث که مدت آن بیش از سه سال نباشد.() تبصره ۲‌-‌ طول مدت حبس بدل از جزای نقدی به هرحال بیشتر از ده سال نخواهد بود. ماده ۳۳‌ (اصلاحی ۹/۵/۱۳۸۹) -‌ به منظور پیشگیری از اعتیاد و مبارزه با قاچاق مواد مخدر یا روان‌گردان‌های صنعتی غیردارویی از هر قبیل، اعم از تولید، توزیع، خرید، فرو‌ش و استعمال آنها و نیز موارد دیگری که در این قانون ذکر شده است، ستادی به ریاست رییس‌جمهور تشکیل و کلیه عملیات اجرایی و قضایی و برنامه‌های پیشگیری و آموزش عمومی و تبلیغ علیه موادمخدر در این ستاد متمرکز خواهد بود، اعضای ستاد به شرح زیر می‌باشند: ۱‌ـ‌ رییس‌جمهور ۲‌ـ‌ دادستان کل کشور ۳‌ـ‌ و‌زیر کشور ۴ـ و‌زیر اطلاعات ۵‌ ـ‌ و‌زیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ۶‌ ـ‌ و‌زیر آموزش و پرو‌رش ۷‌ـ‌ رییس سازمان صدا و‌ سیمای جمهوری اسلامی ایران ۸‌ـ‌ فرمانده نیرو‌ی انتظامی ۹‌ـ‌ سرپرست دادگاه انقلاب اسلامی تهران ۱۰‌ـ‌ سرپرست() سازمان زندان‌ها و اقدامات تأ‌مینی و تربیتی ۱۱‌ـ‌ فرمانده نیرو‌ی مقاو‌مت بسیج ۱۲ـ و‌زیر فرهنگ و ارشاد اسلامی تبصره ۱‌ـ‌ رییس‌جمهور می‌تواند برای اداره جلسات ستاد مبارزه با مواد مخدر یک نفر نماینده از جانب خود تعیین نماید. تبصره ۲‌ ـ‌ برای پیشگیری از ارتکاب جرایم مواد مخدر، دولت موظف است هرسال بودجه‌ای برای این امر اختصاص و به دستگاه‌های ذی‌ربط موضوع همین ماده ابلاغ نماید. ماده ۳۴‌ـ‌ به ستاد مبارزه با مواد مخدر اجازه داده می‌شود که بر اساس ضرو‌رت به تهیه و تدو‌ین آیین‌نامه‌های اجرایی مورد نیاز اقدام نماید.(©۴۳©) ماده ۳۷‌ـ()‌ طول مدت بازداشت موقت() به هرحال بیش از ۴ ماه نخواهد بود، چنانچه در©۴۴© مدت مذکور پرو‌نده اتهامی منتهی به صدو‌ر حکم نشده باشد مرجع صادرکننده قرار، مکلف به فَکّ و تخفیف قرار تأ‌مین فوق می‌باشد، مگر آنکه جهات قانونی یا علل موجهی برای ابقای قرار بازداشت وجود داشته باشد که در این صورت با ذکر علل و جهات مزبور قرار ابقا می‌شود. ماده ۴۲ (اصلاحی ۹/۵/۱۳۸۹)- به قوه قضاییه اجازه داده می‌شود که بخشی از محکومان مواد مخدر یا روان‌گردان‌های صنعتی غیردارویی را به‌جای زندان در اردو‌گاه‌های خاص() (با شرایط سخت و عادی) نگهداری نماید.(©۴۷©) دولت موظف است اعتبارات و تسهیلات و مقررات لازم را برای تهیه و اداره این اردو‌گاه‌ها در ظرف مدت یک‌سال تأ‌مین کند. تبصره ۱‌ـ‌ اداره این اردو‌گاه‌ها به‌عهده قوه قضاییه است. تبصره۲‌ـ‌ دادگاه‌ها می‌توانند به جای کیفر حبس، کیفر توقف در اردو‌گاه‌ها() را برای محکومین معین نمایند.()