قانون حفاظت، احیاء و مدیریت تالاب‌های کشور مصوب ۴/۲/۱۳۹۶ ماده ۱- هرگونه بهره‌برداری و اقدامی که منجر به تخریب و آلودگی غیرقابل‌ جبران تالاب‌ها گردد، ممنوع است. مرجع تشخیص تخریب و آلودگی غیرقابل‌ جبران، سازمان حفاظت محیط‌زیست می‌باشد که در این قانون سازمان نامیده می‌شود. تبصره - آیین‌نامه جلوگیری از تخریب و آلودگی غیرقابل‌ جبران تالاب‌ها حداکثر ظرف مدت شش‌‌ماه از تاریخ ابلاغ این قانون توسط سازمان تهیه می‌شود و به ‌تصویب هیأت‌وزیران می‌رسد تا مبنای عمل سازمان مذکور و تمامی مراجع ذی‌ربط قرار گیرد. این آیین‌نامه باید متضمن حفظ و احیاء تالاب‌های کشور باشد. ماده ۲ - سازمان مکلف است نیاز آبی زیست‌محیطی تالاب‌ها را تعیین و وزارت نیرو مکلف است ضمن تدوین و اجرای برنامه مدون نسبت به تخصیص و تأمین آن اقدام نماید. ماده ۳ - وارد کردن گونه‌های گیاهی و جانوری غیربومی مضر به تالاب‌ها ممنوع می‌باشد. فهرست گونه‌‌های مذکور توسط سازمان تعیین و هر دو سال یک ‌بار بازنگری و منتشر می‌شود. ماده ۴- اشخاص حقیقی و حقوقی متخلف از احکام این قانون و مقررات مصوب پس از اقامه دعوا توسط سازمان، علاوه بر توقف فعالیت و جبران خسارات وارده، حسب تشخیص مرجع قضایی به پرداخت جریمه به میزان سه تا پنج برابر خسارات وارده و درصورت تکرار، علاوه بر جبران خسارات به پرداخت جریمه به میزان شش تا هشت برابر خسارات وارده محکوم می‌شوند. تبصره ۱ - درآمدهای ناشی از اجرای وصول جریمه‌ها و خسارات موضوع این قانون طی ردیف درآمدی جداگانه که در قانون بودجه هر سال مشخص می‌شود، به حساب خزانه‌‌داری کل کشور واریز و معادل صد درصد (۱۰۰%) آن با پیش‌بینی در قوانین بودجه سنواتی به‌منظور جبران خسارت وارده و حفاظت، احیاء و مدیریت تالاب‌ها در اختیار صندوق ملی محیط‌زیست قرار می‌گیرد. تبصره ۲ - سازمان در اجرای این قانون، از پرداخت هزینه دادرسی معاف می‌باشد. ماده ۵ - دولت مکلف است اعتبارات مورد نیاز برای اجرای طرح‌های لازم جهت تحقق اهداف این قانون را در بودجه‌‌های سنواتی سالیانه دستگاه‌های ذی‌ربط پیش‌بینی نماید.